Kamij Sen Sans: „Karneval životinja“

Francuski kompozitor Kamij San-Sens biva inspirisan jednim od najstarijih biblijskih čuda, veličanstvenom epizodom iz Starog zaveta – pričom o Nojevoj barci. Kompozitor, baš poput pisca, organizuje delo kao da je reč o narativnom sledu događaja. U barku, koja će preostale neiskvarene žitelje spasti od potopa i sa njima stvorenja koja će im biti od koristi, prvo stupaju, naravno, kraljevi životinja – lavovi. Za njima slede sve druge životinje, od najmanjih do najvećih, od najlepših do najkorisnijih. Ulazak nije praćen panikom i guranjen – nema mesta kakofoniji i nesaglasju. Čim jedna kolona životinja obavi svoj ceremonijalni ulazak, za njom sledi druga kolona životinja, pa treća, i tako dalje. Različiti zvuci se smenjuju, organizovani u kompozicije koje notama treba da asocijativno slušaoca nadovežu na glasove koje proizvode odabrane životinje. Onomatopejski postupak kompozitora svedoči da sve može biti tema umetnosti, da su zvukovi svuda oko nas. Sve je muzika samo treba različite glasove i tonove uočiti i pravilno ih rasporediti. Samo.

San-Sens komponuje Karneval životinja februara 1886. godine u jednom malom autrijskom selu. Delo poseduje, baš kao i Holstov ciklus o planetama, odlike izazovne za komponovanje i elemente koji mogu biti duhoviti i zabavni za slušanje.

„From the beginning, Saint-Saëns regarded the work as a piece of fun. On 9 February 1886 he wrote to his publishers Durand in Paris that he was composing a work for the coming Shrove Tuesday, and confessing that he knew he should be working on his „Third Symphony“, but that this work was „such fun“ (… mais c’est si amusant!“). He had apparently intended to write the work for his students at the École Niedermeyer, but in the event it was first performed at a private concert given by the cellist Charles Lebouc on Shrove Tuesday, 9 March 1886.“ [1]

No, ne treba prebrzo donositi zaključke, ovo delo nije bila tek puka stilistička vežba i predah za kompozitora između stvaralačkih epizoda „ozbiljnijih“ dela, već i potvrda kompozitorovog poznavanja istorije muzike i poigravanja sa nasleđem tradicije. Kasnijim proučavanjem (delo je izvođeno privatno tek nekoliko puta a zvanično je objavljeno tek posle kompozitorove smrti) muzikolozi su otkrili „intertekstualne“ veze između ovog dela sa delima drugih kompozitora kao što su:

„…uses the theme of Jean-Philippe Rameau’s harpsichord piece „La poule“ („The Hen“) from his Suite in G major, but in a quite less elegant mood. („Poules et coqs“)

…good use of the well-known „Galop infernal“ from Jacques Offenbach’s operetta „Orpheus in the Underworld“  („Tortues“)

…theme from Hector Berlioz’s „Danse des sylphes“ (from his work „The Damnation of Faust“) played in a much lower register than usual as a double bass solo. („L’éléphant“)

The piece also quotes the Scherzo from Felix Mendelssohn’s „A Midsummer Night’s Dream“. („L’éléphant“)

„Fossiles“ quotes Saint-Saëns’ own „Danse macabre“.. “ [2]

Advertisements

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s